చందమామ చీరకట్టినట్టు
సీతాకోక చిలుక కోక చుట్టినట్టు
వెన్నెల ముంగిట నడిచినట్టు
మేఘంలో మెరుపు మెరిసినట్టు
చీర కట్టి నడిచి వస్తున్న తను
ముఖం మీదుగా భుజాలపై పడే ఆ కురులు
నల్లటి కాటుక కళ్ళు
నవ్వితే పైకొచ్చే బుగ్గలు
అడగకుండానే ముఖం మీదకి పడి విసిగిస్తున్న ముంగురులు
అడుగుతూ చల్లగాలి నీ చెవిలో చెప్పే కబురులు
పట్టలేనంత విసుగు
పట్టుకోలేనంత సొబగు
అందని ఆలోచనల మథనం
అర్థం కాని ఓ హృదయం
అన్నీ కలగలిపిన తెలుగింటి ఆడపిల్ల తను
కరిగిపోకుండా వెలుగుతూ ఉండే వెన్నెల తన నవ్వు
సీతాకోక చిలుక కోక చుట్టినట్టు
వెన్నెల ముంగిట నడిచినట్టు
మేఘంలో మెరుపు మెరిసినట్టు
చీర కట్టి నడిచి వస్తున్న తను
ముఖం మీదుగా భుజాలపై పడే ఆ కురులు
నల్లటి కాటుక కళ్ళు
నవ్వితే పైకొచ్చే బుగ్గలు
అడగకుండానే ముఖం మీదకి పడి విసిగిస్తున్న ముంగురులు
అడుగుతూ చల్లగాలి నీ చెవిలో చెప్పే కబురులు
పట్టలేనంత విసుగు
పట్టుకోలేనంత సొబగు
అందని ఆలోచనల మథనం
అర్థం కాని ఓ హృదయం
అన్నీ కలగలిపిన తెలుగింటి ఆడపిల్ల తను
కరిగిపోకుండా వెలుగుతూ ఉండే వెన్నెల తన నవ్వు

